166_ไปแหล่งผลิต...

~ เมื่อวานนี้ได้ไปแหล่งผลิตอาหารแปรรูป ที่อยู่ใกล้บ้านมา โชคดีที่รู้จักกับแม่ ก็คุยกันง่ายหน่อย คุยไปเรื่อยๆ ก็สอบถามราคาส่งเค้า ขนาดอะไรยังไงบ้าง โดยรวมแล้วอาหารทั้งหมดต้องการความเย็น การจะส่งออกน่าจะต้องพิเศษกว่าสินค้าแบบอื่น เท่าที่อ่านมามีตู้คอนเทนเนอร์แช่แข็งคงต้องเป็นแบบนั้น แต่ในความรู้สึกเรื่องราคาส่ง รู้สึกว่ามันยังสูง อันที่จริงราคาจะสูงหรือไม่สูง ต้องดูที่กำลังซื้อของผู้บริโภคประเทศนั้นด้วยว่าเป็นยังไง : ) ...

ทำอะไรมันก็เสี่ยงทั้งนั้น สิ่งสำคัญคือเราได้เสี่ยงทำในสิ่งที่รักหรือเปล่า...

176_วันสุดท้ายของการจัดงาน...

~ ผมรู้ข่าวมาว่าจังหวัดที่ผมอยู่ จะจัดงานถนนวัฒนธรรม ผมรู้ก่อนยังไม่จัด และรู้ว่าจะจัด 3 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 วัน ผมไม่ได้ไปเลย จนถึงวันสุดท้าย ผมถึงไป ภาพที่เห็นคือ ร้านค้า ตั้งห่างๆกันมาก มีร้านนิดเดียว สิ่งที่ผมคิดก็คืิอ คนส่วนใหญ่ที่มาออกร้าน คงคาดหวังว่าวันสุดท้าย มันก็คงไม่มีอะไร เหมือนช่วงที่ผ่านๆมา ไม่มาดีกว่า หรือ อาจท้อที่สินค้า บริการ บูธ ต่างๆ ไม่ได้รับความสนใจเท่าที่ควร ก็เลยไม่มา ก็น่าเห็นใจ แต่พวกร้านที่มาอยู่ เค้ามาทำไมหละ ขายได้หรอ ก็ไม่นะ ผมเดินดูของเหลือเต็ม เหมือนไม่มีอะไรถูกขายไปเลย ผมคิดว่ากลุ่มคนที่ยังมาอยู่ เป็นกลุ่มที่ยังมีความหวัง สู้จนวันสุดท้าย หรืออาจเป็นเหตุผลอื่น ผมเดินมองสิ่งที่ผมสนใจ ว่าจะสามารถไปขายยังตลาดต่างประเทศได้ ถูกใจมา 4 อย่าง ไปคุยแล้วขอเบอร์มาทั้ง 4 เจ้า แต่ละเจ้าที่คุย ดูเค้าสดชื่นบ้าง อ่อนล้าบ้าง เจ้าที่สดชื่นเค้าดีใจที่มีคนสนใจ แล้วติดต่อขอเบอร์ ก็คุยรายละเอียดมาพอสมควร เห็นโอกาสอะไรเยอะมาก กลับบ้านมาก็มานั่งดูว่าต่างประเทศสินค้าพวกนี้เป็นไงบ้าง ผลก็เป็นไปตามคาด สินค้าที่วางขายน้อยมาก เพราะสิ่งที่ผมเลือกมานั้นคืองานฝีมือ ภูมิปัญญาของคนไทยเรา มันไม่ง่ายในการทำ ผมรู้สึกภูมิใจที่เป็นคนไทย รู้สึกดีว่าฝีมือคนไทยสุดยอดไม่แพ้ชาติไหน ผมมองว่าเป็นโอกาสสำคัญในการนำภูมิปัญญาตรงนี้ ไปอวดสายตาชาวโลก ผมมองไปถึงขั้นนั้น ผมรู้ ถ้าใครรู้ว่าผมคิดแบบนี้ก็จะบอกว่า ฮึ ฝันไป ฝันไกลเกินตัว แต่ในวันนี้ผมไม่ได้แคร์ความคิดเห็นอะไรพวกนี้แล้ว เคยมีคำพูดนึง ผมคิดว่ามันเหมาะมาก หากใครมีความฝันอะไรก็แล้วแต่ แต่มีคนมารบกวนความรู้สึกเรา คำพูดที่ว่านั้นคือ...

   ''อย่าให้น้ำลายราคาถูก...มาดูถูกความฝันราคาแพง...'' : )

177_ไม่แน่ใจ...

~ ในช่วงชีวิตแต่ละช่วงของคนเราล้วนมีการตัดสินใจอะไรซักอย่าง เข้ามาเกี่ยวข้องเสมอ บ้างก็เลือกได้เลย บ้างเลือกไม่ได้ ไม่รู้ว่าจะเลือกยังไง หรือ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีตัวเลือกอะไรบ้าง สำหรับผมก็ดูปวดหัวดีในบางครั้ง ผมพยายามจัดการเลือกความรู้สึกของตัวเอง ในการทำสิ่งต่างๆให้เดินหน้าต่อ บางทีหากสุดท้ายมันไม่มีคำตอบ มันไม่มีตัวเลือก มันเลือกไม่ได้ ก็คงต้องลอง ลองดู ลองทำ เพราะการเลือกทำไม่ใช่การเห็นว่าสิ่งที่เราเลือกมันจะเป็นไปตามที่คิดเสมอไป มันอาจจะเป็นอีกคำตอบนึงก็ได้ 

      การทำอะไรซักอย่างไปเรื่อยๆ ค้นหาต่อไป เดินไป ระหว่างทางอาจจะเจออะไรก็ได้ ผมขอเลือกตัวเลือกนี้ละกัน เพราะผมเชื่อว่า ในทุกๆที่โอกาสมีอยู่เสมออยู่ที่ว่าเราจะมองเห็นมันไหม : )

178_SET...

~ หุ้นไทย ดูแล้วน่าจะไปทดสอบ 1650 อีกรอบ เป้าถัดไปคือ 1700 ก็ไม่รู้นะ มองในภาพใหญ่
ส่วนภาพเล็กข้างล่างก็ยังอยู่ใน Uptrend
   มีนักธุรกิจท่านนึงเคยแนะนำว่า ควรจะทำธุรกิจอะไรซักอย่างที่ว่าสถาณการณ์เศรษฐกิจจะเป็นอย่างไรก็ไม่กระทบกับธุรกิจมากนัก พูดง่ายๆคือ คนซื้อคนใช้ตลอด มีมูลค่าในตัวมันเอง ไม่ใช่ธุรกิจที่เป็นกระแสเป็นช่วงๆ ก็แล้วแต่มุมมอง  แต่ในบางครั้งที่ผมเจอ สถาณการณ์ดูแย่ แต่ใช้ความคิดสร้างสรรค์แก้ปัญหาก็กลับสร้างรายได้เป็นว่าเล่น สุดท้ายจะทำธุรกิจอะไรก็แล้วแต่ หากไม่มีใจรัก เจออุปสรรคน้อยนิดมันก็โอนเอน หากรักในสิ่งที่ทำจริงๆ สถาณการณ์ไหนก็แล้วแต่ เราจะหาทางรอดมันทุกวิถีทาง สู้ทุกวิกฤต
ทุกภาวะ ผมเองทำรายชื่อสินค้าที่สนใจไว้ พยายามคัดที่มันไม่ค่อยนิยมตามกระแส ส่วนที่ตามกระแสก็มีบ้างแต่จะประเมินความได้เปรียบเป็นหลัก เพราะไม่ชอบธุรกิจที่ทำตามกระแสแล้วมาแย่งขายกัน ถ้าเราไม่โดดเด่นจริงๆ ก็ไม่ทำ...

179_คุณภาพ...

~ หลังจากที่วันก่อน ลงมือลงของในอีเบย์ วันนี้ก็ได้คุยกับพี่ที่เราทำธุรกิจร่วมกัน พี่คนนี้มีความสามารถรอบด้าน มองเห็นโอกาสต่างๆที่หลายคนมองผ่านไป เป็นความโชคดีอย่างยิ่งที่ได้ร่วมงานกับพี่คนนี้
วันนี้เราคุยกันถึงสินค้าต่างๆ ที่น่าจะเอามาพัฒนาให้ดีขึ้นแล้วเอาไปขายตลาดออนไลน์ได้ แต่ทว่ามันก็มีปัญหาอยู่ คือในเรื่องของมาตรฐานการผลิต สินค้าที่ว่าไม่มี อย. ซึ่งอย่างที่รู้ในต่างประเทศจะให้ความสำคัญมากเรื่องคุณภาพ อาหารต้องมีคุณภาพ มีมาตรฐานต่างๆ แต่น่าแปลกทำไมสินค้าอาหารในบ้านเราไม่ได้ซีเรียสมากนักถึงคุณภาพตรงนี้ อาจจะเป็นวิถีชีวิต วัฒนธรรม ความเชื่อใจ หรืออื่นๆ เรากินพวกอาหารแปรรูปต่างๆ โดยไม่ต้องมีเครื่องหมายอย.หรือเครื่องหมายอื่นๆก็ได้ เรากินได้โดยไม่ซีเรียส อาจเพราะว่าอาหารพวกนี้มีมานานแล้ว มันไม่มีปัญหาอะไร แต่อย่างว่าเรากำลังทำการค้ากับคนต่างประเทศ
หากจะให้เค้าเชื่อมัน ไว้ใจ กล้าซื้อ ก็ต้องมีมาตรฐาน มีคุณภาพให้เค้าเห็น ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะได้มาอยู่จุดนี้ มาเรียนรู้มาศึกษา เรื่องคุณภาพการผลิต แต่ผมสนุกนะ ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ มันไม่ได้อยู่แค่นั้น มันมีอะไรอีกเยอะให้ต่อยอด หากเรามองเห็นโอกาสนั้น พูดถึงในเรื่องคุณภาพ อันที่จริงการที่เราจะอยู่วงการไหน ผมว่ามันเป็นสิ่งที่ต้องมีนะ อย่างวงการนี้หากไร้คุณภาพ เราเอาของสินค้าทั่วๆไป หรือเกรดต่ำๆมาขาย ผมว่ามันไปได้สั้น ผมมองมูลค่าธุรกิจในระยะยาว มองไปที่จุดนั้น : }

...หากจะผลิตสินค้าที่มีคุณภาพ จุดเริ่มต้นแรกที่ควรจะมีก่อนคือ คนที่มีคุณภาพ... TiNg_tOnG

180_รอ ความสำเร็จ ? ...

~ ในวันนี้ผมฝัน ฝันว่าตกลงไปในส้วม ครับ ส้วม อุณจิเหลืองอร่ามเลยหละ ผมเคยอ่านหนังสือเกี่ยวกับพวกตำราทำนายฝัน ในนั้นเขียนถึงว่า หากฝันว่าได้สัมผัสอุจจาระก็จะมีโชคลาภ หรือ หากฝันว่าตกส้วมจะได้โชคลาภอันใหญ่หลวง อื้มมมม ดูเหมือนจะดีนะ  แต่  ถ้าหากผมไม่คิดจะทำอะไรเลย หรือ ยังเป็นแบบเดิมไม่พัฒนา ไม่เดินหน้า ความมั่งคั่ง ความร่ำรวยก็ยากที่จะมี นอกซะจากจะมีโชคอย่างอื่นมาหา โดยไม่ต้องทำอะไร แต่ผมไม่ต้องการแบบนั้น 
       
       หลังจากก่อนหน้านี้หลายวันศึกษาเรื่องการขายของใน อีเบย์ แต่ก็ไม่ได้ลงของให้เสร็จสมบูรณ์ซักที
ก็เลยจัดเลยวันนี้ แทบจะไม่รู้เรื่องเลย ต้องอาศัยค่อยๆแปล แล้วลงรายละเอียด สุดท้ายก็สมบูรณ์จนได้
ได้ลงซักทีของที่อยากลงขาย ส่วนจะขายได้หรือไม่ แรกๆก็ต้องเริ่มที่การสร้างความน่าเชื่อถือก่อน
วงการนี้มันไม่เห็นหน้ากัน เราไม่รู้ว่าฝ่ายตรงข้ามหรือลูกค้า เป็นคนประเภทไหน ก็ต้องลองเสี่ยงดู อย่างน้อย อีเบย์ ก็ยังมีกฏระเบียบต่างๆ เอาไว้ช่วยเหลือหากมีปัญหา หากเรามัวแต่กลัวสิ่งต่างๆ กลัวเรื่องภาษา , กลัวลูกค้า  คงไม่ได้ทำซักที เราจะไม่รู้เลยว่าข้างหน้ามีอะไรรอเราอยู่ ต้องกล้า กล้าที่จะลงมือทำ โดยเราได้คิด ได้วิเคราะห์ ไตร่ตรอง เรื่องนั้นแล้ว ผมได้คุยกับคนรู้จักสิ่งที่เจอคือ มีแต่คนกลัว
กลัวนู่นนั่นนี่ กลัวจนสุดท้ายไม่ได้ทำ มันน่าเสียดายโอกาส หากเรามีความฝันว่าอยากทำอะไร แต่เราคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ อย่า อย่าพึ่งเลิกคิดที่จะทำ ลองดูก่อนซักครั้งนึง ลองให้ถึงที่สุด ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็ไม่เป็นไร เพราะอย่างน้อยก็ไม่ต้องเสียใจทีหลัง ว่ารู้งี้ ทำตั้งแต่แรกซะก็ดี : )

...ความสำเร็จ ไม่จำเป็นต้องรอความพร้อม เพราะถ้ามัวแต่รอให้พร้อม คงไม่ได้ลงมือทำจนสำเร็จ...
ใครคนนึงเขียนไว้